Probiotici mogu promeniti sastav i metaboličku aktivnost crevne mikrobiote, ako se probiotici uspešno izaberu, mogu ostvariti svoj efekat u svakoj od funkcija mikrobiote.

Značaj problema upotrebe probiotika potvrđuje i velika učestalost disbiotskih poremećaja crevne mikrobiocenoze, koji su jedan od najčešćih uzroka nedostataka kod ljudi svih starosnih grupa.

Probiotske bakterije su uglavnom, ali ne i isključivo, bakterije mlečne kiseline koje uključuju: Lactobacillus acidophilus, L. casei, L. bulgaricus, L. plantarum, L. salivarius, L. rhamnosus, L. reuteri, Bifidobacteriumbifidum, B. longum, B. infantis i S. thermophilus. Probiotske bakterije se koriste u proizvodnji jogurta, raznih proizvoda od fermentisanog mleka i suplemenata u ishrani.

LAKTOBACILI I BIFIDOBAKTERIJE

Lactobacili i Bifidobakterije su Gram-pozitivne bakterije koje proizvode mlečnu kiselinu i značajan faktor u normalnoj crevnoj mikroflori ljudi i životinja. Ove dobroćudne bakterije igraju ključnu ulogu u ojačavanju otpornosti na kolonizaciju egzogenim, potencijalno patogenim organizmima.

Laktobacili:

Laktobacili su Gram pozitivne, stvarajući štapiće ili kokobacile, bez spora. Imaju složene nutricione zahteve, strogo su fermentativne, aerotolerantne ili anaerobne, acidofilične. Laktobacili se nalaze u brojnim staništima, gde su dostupni supstrati bogati ugljenim hidratima, kao što su sluznice ljudi i životinja, biljke ili materijal biljnog porekla, kanalizacija i fermentisana ili pokvarena hrana.

Bifidobakterija

Bifidobakterija je važan deo normalne crevne mikroflore kod ljudi tokom života. Pojavljuju se u stolici par dana nakon rođenja i od tada se njihov broj povećava. Broj bifidobakterija u debelom crevu odrasle osobe je 1010 – 1011 CFU/g, ali se ovaj broj smanjuje sa godinama. Takođe, demografske razlike utiču na broj i vrste bifidobakterija. Bifidobakterije su nepokretni i nesporilišući Gram pozitivni štapići sa izgledom koji varira. Većina nizova je strogo anaerobna. B longum se može smatrati za najčešću vrstu bifidobakterija, koja se nalazi u stolici kako male dece, tako i odraslih. Ova vrsta je bliska B. infantis, koja često dovodi do problema identifikacije. Ispod su navedene slike nekih od probiotskih bakterija.

BROJEVI MIKROBA I CREVNI EKOSISTEM

Za GI trakt odrasle osobe, dužine 7,5-10,5 metara, se veruje da je dom za 100 triliona bakterija sposobnih za život. Taj broj je oko 10 puta veći od ukupnog broja ćelija u ljudskom telu. Ove žive bakterije zauzimaju 0,9-1,35 kg telesne težine i nazivaju se intestinalna, ili crevna flora. Virusi, gljivice i protozoe se takođe mogu naći tu, ali one uglavnom formiraju manji deo ukupne populacije mikroorganizama kod zdravih osoba.

Gustina mikroorganizama u crevnoj flori se drastično povećava sa 10-1.000 CFU/ml u stomaku, na 10-100 milijardi CFU/gm u debelom crevu, a tom broju pripada i do 400 različitih vrsta, dok je odnos anaerobnih i aerobnih bakterija i do 1000:1. Anaerobnom florom dominiraju Bacteroides spp., bifidobakterija, propionibakterija i klostridija. Među aerobnim i anaerobnim endobakterijama preovladavaju uglavnom ešerihija koli i enterokokus.

Kao što je navedeno na tabeli 1, bifidobakterija čini oko 90% ukupne dobre mikroflore debelog creva. Populacija laktobacila je nekoliko reda veličina manja od populacije bifidobakterije.

Crevna flora u velikoj meri utiče na procese ishrane, fiziologije i zaštite. Takođe, direktnu i indirektnu funkciju omogućava normalna mikrobiota. Crevne bakterije, pored svega, direktno sprečavaju kolonizaciju patogenih organizama, boreći se za suštinske hranljive materije ili za mesta na epitelu gde se mogu prikačiti. Proizvodeći antimikrobska jedinjenja, nestabilne masne kiseline i hemijski modifikovane kiseline žuči, postojeće crevne bakterije stvaraju okruženje koje je nepovoljno za rast enteričkih patogena. Ovaj fenomen se naziva Otpornost na Kolonizaciju, koji se može definisati kao osobina mikroorganizama koji pripadaju normalnoj crevnoj mikroflori da uspore usađivanje patogena. Ova funkcija mikroflore je poznata i pod nazivom efekat barijere. Dok probiotske bakterije poboljšavaju otpornost na kolonizaciju, postoji konsenzus o važnosti bakterije mlečne kiseline, jer probiotski agensi počivaju u indirektnim mehanizmima, kao što je imunomodulacija

VAGINALNA MIKROFLORA

Iako manje složena od crevne mikroflore, normalna vaginalna mikroflora žene pre menopauze je sastavljena od brojnih vrsta bakterija. Najčešće izolovane su anaerobne, a njihov broj se kreće u opsegu 107 – 109 CFU/ml vaginalnog sekreta. Lactobacillus spp. je najčešće izolovana vrsta prisutna u najvećim brojevima. One igraju ulogu u održavanju ravnoteže normalne vaginalne flore proizvodnjom vodonik peroksida. Pokazalo se da oko 70% zdravih žena pre menopauze ima laktobacile koji proizvode vodonik peroksid. U najčešće izolovane anaerobne bakterije spadaju: korinebakterijum, stafilokoka i bakteroidi  spp.

CREVNA MIKROFLORA KOD NOVOROĐENČADI

Fetusi u materici su u sterilnom okruženju, ali nakom porođaja, novorođenčad su izložena mikrobima koji potiču od majke i okruženja, uključujući majčino mleko i bebi formulu. Dešava se da novorođenče dobije floru koju je dobilo iz vaginalnih tečnosti progutanih tokom porođaja. Kako su vaginalna i crevna flora slične, flora deteta može oponašati crevnu floru majke. Još jedan faktor koji utiče na crevnu floru novorođenčeta je način porođaja. Normalan, vaginalni porođaj dozvoljava prenos bakterija sa majke na dete. Tokom carskog reza, taj prenos ne postoji. Tada, bebe dobijaju floru iz bolničke sredine, a ta flora se može razlikovati od flore majke. Bebe, rođene carskim rezom, su kolonizovane sa više anaerobnih bakterija, posebno bakteroidima, nego one rođene vaginalnim porođajem.

Clostridium perfringens ja anaerobna bakterija najčešće izolovana nakon porođaja carskim rezom. Nakon kolonizacije, bebe rođene carskim rezom imaju manje ešerihije koli, a znatno više klebsielu i endobakteriju. Bakterije početne kolonizacije variraju zavisno od izvora hrane. Kod dojenih beba, više od 90% crevnih bakterija zauzima bifidobakterija. Niska koncentracija proteina u ljudskom mleku, prisustvo specifičnih antiinfektivnih proteina, poput imunoglobulina A, laktoferina, lisozima i oligosaharida (prebiotici), kao i proizvodnja mlečne kiseline, uzrokuju kiselu sredinu i glavni su uzrok bifidogenih karakteristika.

Kod beba hranjenih bočicom, bifidobakterije nisu dominantne. Umesto njih, endobakterije i gram negativni organizmi dominiraju zbog alkalnije sredine i odsustva prebiotskih modulatornih fakora u majčinom mleku. Uspostavljanje crevne mikrobne ekologije varira na samom početku, ali postaje stabilniji sistem, nalik mikroflori odraslih, pri kraju perioda dojenja. Drugi faktori koji utiču na crevnu mikrofloru novorođenčeta su geografske razlike (industrijalizovane naspram zemalja u razvoju) i davanje antibiotika u neonatalnoj intenzivnoj nezi.

KAKO PROBIOTICI RADE?

Probiotici se moraju redovno uzimati kako bi se održali njihovi efekti pozitivni po zdravlje. Moguće je upravljati crevnom mikroflorom kod odraslih, kroz razne suplemente ishrane sa probioticima. Ovaj koncept postaje sve popularniji u svetu. Režim rada probiotika može biti modulacija mikroflore domaćina – poboljšanjem mikrobne ravnoteže putem interakcije sa oralno unetim živim mikrobima sa mikroflorom u lumenu digestivnog trakta; modulacija metaboličkih aktivnosti domaćina – stabilizacijom strukture digestivnog enzima i imunomodulacija – aktivacija i regulacija reakcija sluznice i imunog sistema. Ovi režimi rada su takođe zavisni od niza bakterija. Crevna mikroflora omogućava zaštitu od širokog spektra patogena, između ostalog i nekih oblika klostridije, ešerihije koli, salmonele, šigele i pseudomonasa, kao i gljivica popud Candida albicans.

MEHANIZAM DELOVANJA PROBIOTIKA 

Šematski dijagram ilustruje potencijalne ili poznate mehanizme pri čemu probiotske bakterije mogu uticati na mikrobiotu. Ovi mehanizmi su nadmetanje za dijetalne sastojke kao podloge za rast, biokonverzija šećera u fermentacione proizvode sa inhibitornim osobinama, proizvod podloga za rast – npr. EPS ili vitamini, za druge bakterije, direktni antagonizam bakteriocinima, kompetitivno isključenje za vezna mesta, pojačana funkcija barijere, smanjenje upala, samim tim menjajući osobine creva vezane za kolonizaciju i opstanak i stimulacija urođenog imunog odziva (nepoznatim mehanizmima). IEC: ćelije epitela, DC: dendritske ćelije, T: T-ćelije.

Antimikrobski Efekti Probiotika.

A.Modifikacija mikroflore radi suzbijanja patogena.
B.Lučenje antibakterijskih supstanci. Probiotske bakterije proizvode širok opseg supstanci koje su inhibitorne i za gram-pozitivne i za gram-negativne bakterije. Tu spadaju i organske kiseline, vodonik peroksid i bakteriocini. Ova jedinjenja mogu smanjiti ne samo broj živih patogenih organizama, već i uticati na metabolizam bakterija i proizvodnju toksina. Ovo se dešava redukcijom luminalne pH vrednosti kroz proizvodnju nestabilnih kratkih lanaca masnih kiselina, pretežno acetata, propionata i butirata. Naravno, proizvodnjom mlečne kiseline (bifidobakterija, laktobacil, streptokoka) dolazi do redukcije pH vrednosti debelog creva.
C.Bori se sa patogenima sprečavajući da se lepe za creva.
D.Bore se za hranljive materije koje su neophodne za opstanak patogena.
E.Efekat antitoksina

Dejstvo Probiotika na Crevni Epitel.

A. Pospešenje bliskog kontakta između ćelija epitela, formirajući funkcionalnu barijeru.
B. Smanjenje posledica bakterijske infekcije u vidu lučenja i upala.
C. Poboljšanje proizvodnje odbrambenih molekula, kao što su mucini.

 Probiotici i Imuni Efekti

A. Probiotici kao vozila dostavljaju antiupalne molekule crevu.
B. Poboljšanje signalizacije u ćelijama domaćina radi smanjenja upalne reakcije.
C. Prebacivanje u imunoj reakciji radi smanjenja alergije.
D. Smanjenje proizvodnje upalnih supstanci.                                                                                                

EFEKTI PROBIOTIKA NA CREVNU MIKROFLORU

Probiotici modulišu sastav crevne mikroflore. 

Opstanak unetih probiotika varira od jednog do drugog dela gastrointestinalnog trakta. Kao rezultat njihove koncentracije na lumenu, oni doprinose prolaznoj modulaciji ekologije mikroflore, bar tokom perioda unosa.

Ta promena se može videti par dana nakon početka unosa probiotskih preparata, zavisno od kapaciteta i doze pomenutog niza, kako bi se modulisalo funkcionisanje GI trakta. Rezultati pokazuju da sa redovnim unosom, bakterije privremeno kolonizuju niža creva. Nakon prestanka unosa, broj probiotskih mikroorganizama brzo pada. To važi za sve probiotske suplemente na današnjem tržištu.

Brojne studije su pokazale značajne promene u broju bakterija u ljudskom izmetu, nakon unosa određenih probiotskih nizova, sa opštim rezultatom u povećanju broja rodova blagotvornih po zdravlje (laktobacil i bifidobakterija) i smanjenim brojem potencijalno štetnih (kao što su nizuovi klostriduma, enterokoke i kandide).

Ove studije, ipak pokazuju samo bakteriološku situaciju u izmetu, ne dajući precizan pregled situacije u različitim delovima GI trakta ili u sluznici creva. Štaviše, više vrsta crevnih bakterija iz uzoraka izmeta se ne može kultivisati na određenim podlogama. Probiotske bakterije modulišu metaboličku aktivnost crevne flore. Probiotici, sa sposobnosti da smanje pH vrednost crevnog sistema, time mogu da ometaju enzimske aktivnosti flore.

KVALITETI DELOTVORNIH PROBIOTSKIH SUPLEMENATA ISHRANE PODRAZUMEVAJU:

1) Moraju biti ljudskog porekla
2) Pozitivno dejstvo na domaćina
3) Ne smeju biti patogeni ni otrovni
4) Sadrže veliki broj živih ćelija
5) Sposobni da prežive i da metabolišu u crevima
6) Ostaju živi tokom skladištenja i korišćenja
7) Antagonistički deluju na patogene

Doza probiotika:

Karakteristike rasta probiotika zavise od vrste i unete količine i perioda unosa. Što je veća neravnoteža bakterija u probavnom sistemu, to je veća doza potrebna za pozitivne i merljive rezultate. Doza se razlikuje od osobe do osobe. Morate naći odgovarajuću dozu za Vas. Predlažemo postepeno povećavanje probiotske doze. Poput otiska prsta, sastav crevne flore se razlikuje od čoveka do čoveka, što je i prva prepreka u njenoj manipulaciji. Odatle se i odgovarajuća doza probiotika individualno određuje.

Kako uzimate probiotike zavisi od toga zbog čega ih uzimate. Ako ih prvenstveno uzimate da pomognete probavi, onda ih morate uz obroke uzimati. Ako je cilj da sa probioticima doprete do nižeg crevnog trakta, onda bi se trebali uzimati između obroka uz punu čašu vode. Voda rastvara stomačnu kiselinu i brže prebacuje organizme u crevni trakt. Probiotici se takođe mogu uzimati za obe namene, tako što se neki uzimaju uz, a neki između obroka.

Preporučujemo da uzimate probiotike ujutro pre obroka i pred spavanje, sa vodom. Neizbežan je i gubitak aktivnosti probiotika tokom prelaza iz želuca u debelo crevo, zbog pH, žučne kiseline i drugih faktora. Uspešna kolonizacija zavisi od optimalne doze, a može dosta zavisiti od nizova mikroorganizama. To je razlog zašto su snažne formulacije od više vrsta, poput Adult Formula CP-1 i probiotskih prašaka, tako delotvorne. Gastrointestinalni trakt sadrži oko 100 triliona bakterija, od kojih je 90% u debelom crevu. Unos od samo nekoliko milijardi probiotskih „prijateljskih bakterija” dnevno teško da će da načini neku razliku.

 Poruči sad 

korpa

kompletan probiotik dr Mercola